Hlið nemanda Kvikmyndaskóla Íslands

Þessa dagana eru að togast á margar tilfinningar í mér. Þær sem eru sterkastar eru reiði, sorg, hræðsla, vonleysi og – ótrúlegt en satt, stolt.


Á minni skólagöngu hef ég prufað hluti. Ég hef farið í hefðbundinn bóknámsskóla með bekkjarkerfi og ég hef verið í fjölbrautarskóla í iðnnámi. Ég hef hætt í skóla, tekið mér pásu, ég hef byrjað í skóla, skipt um brautir en aldrei fundið mig, aldrei fundið nám sem ég hef getað hugsað mér að ílengjast í. Á mínum skólaferli má sjá einingar frá fjórum skólum. Ég er ekki með stúdentspróf og sé ekki tilgang með að sóa árum í lífi mínu í að læra eitthvað sem ég mun ekki nýta mér.
Mér hefur alltaf liðið eins og ég sé á einhverri biðstöð... þangað til ég finn nám við mitt hæfi.

Fyrir fimmtán mánuðum síðan átti ég tvítugsafmæli. Varla frásögum færandi en á tvítugsafmælisdaginn minn fór ég í inntökupróf í leiklistardeild Kvikmyndaskóla Íslands.
Sem síðar varð skólinn minn, ástæðan fyrir því að ég er manneskjan sem ég er í dag, ástæðan fyrir öllum þessum tilfinningum sem eru að bítast í mér þessa dagana.
Ég hóf nám fyrir sléttu ári síðan, nánast upp á dag. Ég kom þarna inn gjörsamlega óvitandi hvað ég væri að fara að gera, með 47 öðrum einstaklingum á mismunandi aldri og á misjöfnum stað í lífinu.
Ég fór í bekk með ellefu öðrum einstaklingum sem í fyrstu mér fannst ég hafa lítið sameiginlegt með þangað til að ég áttaði mig á að það var einmitt ástæðan fyrir því að við vorum þarna saman. Við vegum hvert annað upp og lærum því ekki aðeins af okkar kennurum heldur einnig af hvoru öðru. Ég verð að segja að þessi vetur hefur verið erfiðasti vetur lífs míns. En jafnframt sá lærdómsríkasti og skemmtilegasti. Ég hef kynnst frábæru samnemendum mínum og finn fyrir samstöðunni innan hópsins, og svo eru kennararnir mínir þeir frábærustu. Aldrei fyrr hef ég fundið kennara sem hafa eins mikinn metnað fyrir hönd nemenda sinna. Kennara sem sitja frameftir með okkur á meðan við æfum okkur og setja kröfur á okkur. Kennara sem kenna okkur gagnrýna hugsun og hika ekki við að vera gagnrýnir á okkur, kennarar sem voru fengnir til að kenna við þennan skóla einfaldlega því þeir eru fremstir í sínu fagi.
Stjórnendur og eigendur skólans eru sýnilegir og aðgengilegir, sem er mjög mikilvægt fyrir nemendur og er eitthvað sem ég varð lítið vör við í öðrum skólum sem ég hef gengið í.


Í dag finn ég fyrir sorg. Ég átti að vera í mínum fyrstu tímum í morgun. Af ástæðum sem eru óskiljanlegar er svo ekki. Ástæður sem virðast breytast reglulega eftir því hvernig Menntamálaráðuneyti hentar. Í staðinn sat ég í sex tíma á gólfi menntamálaráðuneytis og mætti óvild ráðherra og einstakra starfsmanna. Þau skildu ekki hvað við vorum að gera þarna, og ég held að það sýni ágætlega skilningsleysi stjórnvalda. Skólinn minn hefur verið settur í hálfgert limbó og gjörsamlega komið að óvörum. Samningaviðræður voru í góðum farveg þangað til sprengju er hent – þið fáið ekki neitt, en þið verðið að redda þessu öllu sjálf. Svona svolítið eins og að binda manneskju á höndum og fótum og senda hana í Viðeyjarsund.
Ég finn fyrir reiði. Ég er bálreið því ég veit að það er verið að troða á mínum réttindum. Það er verið að stöðva mína námsframgöngu, svipta okkur okkar griðastað og vinnustað, og hvers vegna? Hreint út sagt þá skilur það enginn. Rök Menntamálaráðuneytis eru út úr kortinu og eiga sér ekki raunverulega stoð, þau hafa ítrekað verið uppvís af því að ljúga að nemendum, stjórnendum KVÍ og fjölmiðlum. Þau gefa loforð út í bláinn sem þau standa ekki við.
Við erum reið því að við vitum að við höfum rétt fyrir okkur.
Ég finn fyrir vonleysi þegar ég hugsa til komandi vetrar. Í augnablikinu er ég án vinnu, án námslána og án atvinnuleysisbóta. Menntamálaráðuneyti er bókstaflega að senda fólk út í kuldann án nokkurra úrræða - og já smá glaðning með. Þriggja milljóna króna námslánaskuld og enga viðurkenningu á námi. Flott.
Ég ætla að nýta mér þjónustu námsráðgjafa á þeirra vegum og athuga hvernig þau hafi hugsað sér að leysa mín mál. Hvar finna þau leiklistarnám á Íslandi? Í Listaháskólanum sem tekur 6-10 manns inn annað hvert ár?

En engu að síður þá held ég að sterkasta tilfinningin hjá mér sé stolt. Ég er stolt af skólanum mínum og samnemendum. Ég er stolt af mótmælunum okkar, fundunum okkar, vinnu okkar sem við erum að sýna fólki. Ég er stolt af því að við séum farin að ýta það fast við Menntamálaráðuneyti að við séum kallaðar frekjur...... frekjur fyrir að berjast fyrir okkar rétti til náms. Ég er stolt af okkar samstöðu, ég er stolt af okkar baráttu þó að mætti líkja okkur við Davíð sem keppti við Golíat.
Gleymið ekki að Davíð vann.

hohoho

Úje.
Miss fitness er komin inn í HR svo ég alveg pottþétt að fara að búa með íþróttafræðinema næsta vetur! Bíðið...... – ok nú megið þið hlæja.
Ykkur sem fannst við Rut undarleg sambýlingablanda....wait for next winter hehehehehe.....
Ég hef undarlegt lag á að finna mér fólk í kringum mig sem er annaðhvort algjörar andstæður við mig eða of líkt mér...semsagt þrjóska vs. þrjóska.
Mér finnst það bara betra! Ekkert gaman af lífinu ef það er of auðvelt....smá fútt í þetta og stuð að eilífu.
Með því að búa með Sessu þýðir það samt að ég hef sundbuddy að eilífu... plús að hún er dancing maniac, stendur í þeirri meiningu að crossfit leysi öll vandamál og stefnir á fitness í nóvember! Og ég couchpotato sem gleymi stundum að borða heilu dagana...þetta verður svoooo interesting! Ég hlakka til! Vei!
Hún þykist líka vera hætt að drekka svo ég er búin að gera hana að designated driver henni til mikillar gleði... en hún ætlar að kenna mér að borða morgunmat og ég ætla að kenna henni að drekka bjór svo þetta verður bara fallegt!

Annars er útlandaþráin að drepa mig þessa dagana...það getur stundum verið pínu depressing að horfa á fólki í stuttbuxunum í leifsstöð tékka sig inn í flug til Alicante!
Kannski maður flytji bara úr landi eftir skólann... var nú reyndar ekki alveg að skoða Alicante heldur meira Svíþjóð eða eitthvað svoleiðis sniðugt....annars fórum við Anna til miðils í seinustu viku og hann talaði um Danmörku við mig...maður spyrrr sig.

summertime

Ég held að sumarið sé komið! Ég lenti allavegana í fyrsta lífsháska sumarsins í gær.... ég var í mínu mesta sakleysi að skokka upp á fjórðu hæð í Hjarðarhaganum, tilbúin að borða hvítasunnudagslambahrygg og royalbúðing þegar ég mætti mínum erkióvini milli fyrstu og annarrar hæðar. Hann starði á mig. Og suðaði. Fokkings geitungur. Sá sem sagði í fréttunum um daginn að íslenski geitungastofninn væri hruninn er fokking lygari. Ég stóð frosin úr hræðslu í miðjum stiganum og var farin að sjá frammá að flýja af hólmi og borða bara Serrano í hádegismat.... þangað til ég mannaði mig upp í að hlaupa mjööög hratt alla leið upp með tilheyrandi hátíðnivæli og ómægod. Veit ekki hvort ástæðan er að ég sé ofurhugi, ég var þunn og illa haldin eða hvort ég var bara ennþá full. Whatever. Ég lifði af!

Annars stend ég ennþá í þeirri meiningu að ég sé að nota sumarið í að kynnast sjálfri mér. Allan föstudaginn kynntist ég tildæmis sofandi sjálfri mér. Á laugardaginn kynntist ég fullu sjálfri mér. Og í gær þá kynntist ég þunnu og sofandi (vol. II) sjálfri mér. Vel af sér vikið!
Dagurinn í dag er líka ekki minn dagur! Vaknaði aðeins pínusmá of seint, hljóp útí bíl klukkan sirka 4:54 og fattaði þá að passinn minn væri horfinn. Semsagt passinn sem veitir mér aðgang að flugvellinum og bílastæðinu! Great. Ég fór upp og leitaði og fann ekki neitt og brunaði svo í vinnuna alltof sein á heví bömmer og voðalega utan við mig. Dagurinn í dag er búinn að vera allur í rugli, rústaði íbúðinni í örvæntingafullri leit í dag og endaði með svo að finna passann útí bíl, flæktan fastan undir bílstjórasætinu. Djöfull var ég brjáluð þá.
annars já er það bara work and sleeeeeeep oh that sweet sleep. Ég er farin að hlakka samt svoltið til að fá útborgað...er ekki búin að eiga pening í tvo mánuði og það fer að verða svoltið þreytt. Svo er bara stefnan norður á ættarmót aðra helgina í júlí.. óóh ég hlakka til!

Svo er ég ennþá að leita að íbúð... þetta er farið að vera þreytandi ughhh

Yfirgefin

Ég er búin að búa ein í þrjár vikur og so far er ég ekkert orðin neitt sérstaklega einmana! Þar sem allir Keflavíkurvinir mínir fluttu frá mér er ég búin að ákveða að segja að ég ætli að nýta þetta sumar í "að kynnast sjálfri mér" og blablabla aðallega því það hljómar mjög gáfulega. Það er reyndar voða skrýtið að hafa ekki Rut til að bitchast í en annars er þetta bara fínt sko. Og svo varir þetta bara frammí ágúst, þá flyt ég í bæinn(ef við finnum okkur heimili FOKKKK) og mun búa með Sessu einnig þekkt undir nafninu miss fitness. En hún hefur það takmark að kenna mér að borða morgunmat svo ég held þetta verði ágætis sambúð.
Annars held ég að ég hafi bara gott af þessu sumri... eins og einhver góður orðaði það þá "víkka ég sjóndeildarhringinn og kynnist nýju fólki". Indeed.
Í sumar er ég semsagt stelpan sem opna kaffitár á 1.hæð leifsstöð. Sem þýðir að ég vakna klukkan hálf fimm á morgnana. Ég. B-manneskjan sjálf. Ég verð samt að segja að þetta er skárra en ég hélt það yrði, held það sé aðallega því fyrir mér þá er ég ekki að vakna snemma að morgni til, heldur að nóttu til! Algjörlega annað mál! Svo fæ ég líka stundum að fara heim og leggja mig milli 8-11 svo það bjargar miklu..... annars er ég samt alveg eins og drusla dagana sem ég er að vinna og sef bara og vinn. Svo að mig er hægt að finna suma daga inná flugvelli, aðra hvora viku mánudaga-þriðjudaga-föstudaga-laugardaga-sunnudaga og hina vikuna miðvikudag og fimmtudag. Á milli 05-17. Jess!

Ég var búin að hugsa mér að nota þetta blogg til að skrifa gáfulega uppbyggilega pistla svo mér yrði loksins boðið permanent space á bleikt.is en svo hætti ég við.... Vala Grand fékk nebbla plássið mitt. Svo ég ætla bara að bitchast hér í allt sumar.... hef ekkert annað að gera hohohohoh
Ég er í miðju vinnudæmi núna, vann í gær og í dag (og sofnaði klukkan 9 á föstudagskvöldi takk fyrir!) og er að vinna á morgun og svo tveggja daga frí sem ég ætla að þykjast nota í að læra á gítarinn minn og laga til og heimsækja fólk en mun að öllum líkindum enda með að lallast eitthvað á brókinni í 48 tíma og horfa á shameless.
Classy as always!

vælivæl í sunnu

Ég hef svona uppá síðkastið verið að hugsa...því svoleiðis gerist stundum. Sjálfsmynd fólks er mér hugleikin þessa dagana. Kannski ekki hjá því komist, þar sem mitt nám er stanslaus sjálfskoðun og skoðun á nánasta umhverfi og fólkinu í kringum mig.
Það er alveg magnað hvað það er sterkt í eðli mannsins að finnast hann ekki vera nógu góður. Og þá er ég ekki að tala um að gera eðlilegar kröfur og væntingar til manns sjálfs heldur óréttlátar og óheilbrigðar kröfur á sjálfan sig, stanslaus neikvæð gagnrýni á sjálfan sig og so on...
Spurningin er hvort þetta sé bara partur af því að fullorðnast og verða meðvitaðari um sjálfan sig eða hvort þetta sé eitthvað sem er innprentað í hausinn á okkur í þann mund sem við þroskumst og vöxum úr grasi. Er klámvæðingin og nýöldin að taka stjórn á hausnum á okkur?
Kennarinn minn er rosalega sniðug kona. Hún setti okkur í “mjög ljótan leik”eins og hún orðaði það sjálf... speglaleikur. Við horfðum í ímyndaðan spegil,og skrifuðum niður allt sem okkur finnst vera að okkur í útliti. Við fórum svo í hring og eitt af öðru gengum við inn í hringinn og lásum af blöðunum okkar.Við gengum aftur inn í hringinn og hópurinn kallaði á okkur það sem stóð á miðunum okkar.
Hvernig var svo tilfinningin að heyra þetta kallað á sig? Vond. Eiginlega alveg voða vond.
Ef það er svona vont að heyra aðra segja svona við þig, afhverju ertu að segja þetta við sjálfan þig? Af hverju erum við aldrei nógu góð fyrir okkur sjálf? Við  viljum alltaf verða grennri, massaðari, brúnni,hvítari,fallegri,gáfaðari,orðheppnari,sniðugariog fyndnari en hinir. Af hverju getum við ekki bara verið glöð með það sem við höfum.... því við erum öll svo voðalega falleg á okkar hátt.

Lærum að elska okkur sjálf, ég er rétt að byrja á því!

 

Í nánari fréttum kæru lesendur, ég veit að ég er versti bloggari í heimi. Ég verð einsetukona í Keflavík í allt sumar og ætla að vinna við að búa til kaffi. Gestir eru alltaf velkomnir!
Svo fer ég í sumarfrí og kemst á þrítugsaldur á miðvikudaginn og þykist vera í megakrísu yfir því og er búin að væla yfir hrukkum og elli í þrjá daga.Aðallega því það er svo fyndið að sjá svipinn á vinum mínum sem flestir eru eldri en ég.... oh the joy. 

erfiðu spurningarnar í lífinu....

Á  mér hvíla margir hlutir þessa dagana. Óteljandi hugleiðingar og spurningar sem ég kann ekki svör við... sumar spurningar herja samt svona meira á mig en aðrar... til dæmis það sem er búið að pirra mig í mörg ár. Hvað er helvítis málið með hægri og vinstri?

 

Núna er ég sérstaklega að pirrast yfir þessu, er í body language áfanga í skólanum þar sem við erum svona að tala og skoða líkamstjáningu fólks...fengum rosa sniðuga bók sem talar um ýmislegt...eins og til dæmis þegar þú krossar handleggina... hvor fer ofan á? Hægri eða vinstri? Á hvorri hliðinni sefur þú í rúminu? Hægri eða vinstri? Þú krossleggur fætur...hvor fóturinn fer ofan á? Hægri eða vinstri? Það er hægt að lesa allan andskotann út úr þessu!

Voða beisikk spurningar sem mér finnast flóknar. Kannski tengist það málinu að ég er rosalega lengi að átta mig á hlutum hvað varðar hægri eða vinstri..þarf til dæmis alltaf að hugsa mig um þegar mér er sagt að beygja til vinstri og svoleiðis. En þetta system er samt svo fokking fáránlegt!

 

Ókei ég stend á móti þér. Þú segir: heyrðu förum bara hérna til vinstri. VIÐ FÖRUM Í FOKKING SITTHVORA ÁTTINA!  Mitt vinstri er nefnilega ekki þitt vinstri!
Ég var spurð um daginn hvoru megin ég sofi í rúminu. Ég gat ekki svarað því. Nefnilega ef ég ligg í rúminu þá er ég vinstra megin. Ef ég stend og horfi á rúmið þá er það hægra megin. HVERNIG Á ÉG AÐ SKILGREINA ÞETTA?
Ókei ég hljóma kannski rosa stúpid en ég er samt ekkert treg sko... þetta er bara ruglandi og heimskulegt og pirrar mig ógurlega.

 

Þetta er svona einn af þessum litlu óþolandi hlutum sem fara í taugarnar á mér í dag.

 

Fuck this shit. Ég ætla að fara að tala í áttum. “Beygðu í norðaustur”hljómar þúsund sinnum betur en “beygðu til vinstri”. 

JÚBB

æji ég var skömmuð fyrir að vera léleg að skrifa. ástæða skrifleysis er einfaldlega ritstífla, ég er ógeðslega bissí en samt finnst mér ekkert markvert vera að gerast í lífi mínu! ég er bara í skólanum og þar er taumlaus gleði, erum búin að fá handrit af leikritinu í hendurnar og mér líst rosavel á.. það verður ógeðslega gaman að takast á við þetta.
núna þessa dagana er ég í miðjum tökum á kynningarmyndum...mín verður tekin upp á fimmtudaginn og ég ætla að vera edgy og spila þetta bara svoltið eftir eyranu. vera ein og spinna á staðnum. bulla og rugla..svona svoltið eins og ég geri á þessu blessaða bloggi mínu.
 annars er bara fátt að frétta, ég er það blönk að ég er farin að éta súpur í öll mál og skrýtið drasl sem maður finnur aftast í frystinum. þessi mánuður er eitthvað búinn að vera furðulegur og þjónustufulltrúinn minn í bankanum er hugsanlega orðin sú manneskja sem ég hef hvað mest samskipti við. djók. næstum samt. ég hef ákveðið að byrja að spara og hef því ákveðið að safna saman sparnaðarráðum!

so far er ég komin með:

ef þú ert svangur, ekki fá þér að borða. farðu að sofa. þú borðar ekki í svefni!

bjór er dýr. drekktu seinnipartinn á virkum dögum. þá er happy hour og bjórinn á fimmhundruðkall. (ég hef nýtt mér þetta talsvert á mánudögum, góðir drykkjudagar.)

hættu að nota bíl. puttinn eða hlaupahjól duga ágætlega. seinvirkt, en árangursríkt. stundum. 

ég er ekki komin með fleira en þetta en treysti því að mér verði send einhver innlegg á [e-mail]

annars eru bara tökur og klipp næst á dagskráinni.... pétur gautur hjá kára halldóri og óþolandi brainfreezing æfingar hjá darren sem eru að gera mig geðveika. svo kemur frænkucrewið "bitches and hoes" í heimsókn fyrstu helgina í mars og við ætlum að vera fullar, sætar og vitlausar. svo fer ég norður helgina 18-20 mars og syng fyrir áttræða ömmu mína og horfi á bróður minn nakinn.

 

ég lifi svo normal lífi 

 

 

 

fullorðins

sjidddd. ókei febrúar er hálfnaður og fyrr en varir verður komið sumar og ég hálfnuð með skólann og allt í panikki!
ok kannski er ég svoltið að stikla á stóru hérna en málið er að ég er búin með mánuð af þessari önn! og suzuki var klárað á miðvikudaginn með opnum tíma og allsvaðalegu gólfslædi sem orsakaði gullfallegan risavaxinn svartan marblett á hnéinu á mér og nokkur blæðandi brunasár á ökklann. allt fyrir listina!
annars finnst mér þessi mánuður síðan ég kom aftur suður vera búinn að vera með þeim rónalegri í lífi mínu. ekki það að ég sé eitthvað að stúdera róna neitt sérstaklega heldur bara svona því við erum svoltið að koma mánudagsseinnipörtum inn sem hinum fullkomna tíma til að vera fullur og vitlaus. næstum því skemmtilegra en laugardagskvöldin! ég kenni félagsskapnum um. menn með slæm áhrif.... plús að ég er búin að lofa mér í verkefni. við ætlum að framleiða þriðju íslensku klámmyndina. hún mun einkennast af olnbogaklámi (ef þið viljið nánari útlistun á þessu þá bendi ég á að hafa samband við mig eða nato jonz)..
gaman engu að síður....

annars er sunny kef í einhverju rebel múddi þessa dagana og hefur ákveðið að bjóða okkur upp á öll þau veðrabrigði sem hún getur boðið upp á. mjög áhugavert. rut keyrði reykjanesbrautina í 26 metrum á sekúndu á föstudaginn og dó næstum úr hræðslu. fyrir rúmri viku dó ég næstum því í blindbyl á reykjanesbrautinni. allt rosa dramatískt.

annars er ég búin að vera í tökum meiri partinn af deginum, hjálpa saklausum handrita/framleiðslunemum og krækja mér í vænt SAM í leiðinni. Gekk 25+17 sinnum innum útidyrhurðina heima hjá mér fyrir framan kameru í dag... ég nenni ekki að reikna hvað það er samtals. Samt slatti sko. very nice.

allavegana, fyrsti samlestur á þriðjudaginn, ég er megaspennt. ég er svo handviss um að ég muni blikka augunum og önnin er búin og ég byrjuð að vinna. ég nenni því samt eiginlega ekki sko. er geðveikt spennt fyrir nýju vinnunni en ég hef aldrei unnið vinnu sem ég hef gaman að svo ég hef engar trylltar væntingar sko. samt spennt því kannski er þetta ógeðslega gaman! ég væri samt meira til í að fá bara pening inná bankareikninginn minn fyrir það eittt að sofa út, tjilla í reykjavík og akureyri og borða ananas. en lífið er víst ekki ananas.
talandi um að óttast tímann, þá sá ég frétt um loftstein og ég var pínu hrædd. geimurinn hræðir mig smá. tíminn hræðir mig samt voða lítið. samt ætti ég nú tæknilega séð að fara í aldurskrísu núna því ég verð tuttuguogeins eftir þrjá mánuði og þá er ég officially komin á þrítugsaldur... mér finnst maður verða fullorðins við að vera tuttuguogeitthvað.

svoltið fullorðins já

jehehe

jeeheh

leiksmiðjuvikan magnaða er búin....djöfull var ógeðslega gaman! ógeðslega gaman að skapa karakter frá grunni, og sjá svo hvernig þeir þróuðust í gegnum senuvinnu, tengsl mynduðust á milli karaktera, pör, vinir, samstarfsfélagar, fyrrverandi pör, og allt dramað sem varð... ógeðslega gaman. enduðum þetta á föstudaginn á einnar og hálfrar klukkustunda löngum spuna fyrir deildarforseta handritasviðs og leiklistarsviðs, svona svo að þau sæu að við værum búin að vera að gera eitthvað þessa vikuna! Svo tekur handritadeildin næstu viku með Hlín og skrifa leikrit, og fyrsti samlestur verður 15 febrúar, svona svo við sjáum á hverju við eigum von á. Byrjum svo ekkert að æfa fyrr en í apríl...fokk ég get ekki beðið eftir að komast í leikhúsvinnu! Mér finnst eins og svona..undanfarnar vikur og síðasta önn hefur verið leiktækni leiktækni leiktækni..... maður er einhvernveginn búinn að vera að safna í bankann og læra aðferðir, og núna er kominn tími til að velja sér aðferðir til að nota... fokkings snilld. Annars verður öll næsta vika bara normal tímar, klárum suzuki og viewpoint tímana í þessari viku sem endar eflaust með opnum tíma, og svo eru bara leiksköpun með Darren og leiktækni með Kára Halldóri. Svo fara þrjár vikur í TÆKNIKENNSLU og KYNNINGARMYNDBAND újeeeeee það verður gaman þó ég sé smám saman að panikka yfir kynningarmyndbandinu því ég veit ekkert hvað ég á að gera...

en það reddastttt....

OG lokamyndirnar eru loksins komnar á netið.... at last! Reyndar er mín ekki komin inn og það vantar einhverjar fleiri... en þær koma vonandi inn á næstu dögum. Hinsvegar er "Lovísa", mynd sem ég lék aðalhlutverk í komin á netið! Létt og skemmtileg mynd... djók. Ég virðist lenda ítrekað í brjáluðu drama. Sem er synd því ég er svo ógeðslega fyndin.

http://www.vimeo.com/19520609

voilá! njótið... dramarama, hljóðið reyndar klúðraðist aðeins og það þurfti að dubba það að hluta...sem þýddi mega stuð í hljóðveri og mér leið eins og fjórða meðlimi í nylon en whatever. 

 

kreis

ok ég fíla ekki einveru! ég hélt alltaf að ég væri svona týpan sem gæti vel púllað að búa ein... en ég er ekki svo viss lengur. rut er á akureyri og núna hef ég engan sem æðir inn til mín um miðjar nætur til að ræða feisbúkkstatusa eða sem ég get skriðið upp í til þegar hún á síst á því von og starað upp í loftið þangað til hún spyr hvern djöfulinn ég sé að gera í herberginu hennar. en ok hún kemur um helgina svo ég er hætt að væla! annars varð rafmagnslaust og ég fór næstum að gráta úr hræðslu. nógu slæmt finnst mér að vera rafmagnslaus ekki ein heima í sólarljósi..en nei allt fokking hverfið varð svart og ég bjó í vanillukertalandi í klukkutíma og starði út í loftið og hugsaði minn gang. 

annars er allt ógeðslega gaman núna. var á þorrablóti seinustu helgi heima í dal og það var dásamlegt. ógeðslega gott blót! sunnudagurinn var ekki eins skemmtilegur en who cares... góð helgi!

svo erum við núna á fullu í leiksmiðju í skólanum...sem ég held án djóks að sé það skemmtilegasta sem ég hef gert í þessu námi. hlín agnarsdóttir kennir okkur og við byrjum daginn á upphitun (og trúðaleik í morgun) og svo er bara allur dagurinn í spuna og karaktersköpun. á meðan fylgist handritadeildin með okkur, skrifar niður og tekur upp á video og skrifar svo handa okkur leikrit sem verður sýnt í apríl. í dag lenti ég í mest intense spuna lífs míns held ég... á tímabili var ég orðin stressuð og hrædd, var lamin og sófi var brotinn og allt varð kreisí með eltingaleik sem barst út um gluggann. geðveikt! get ekki beðið eftir morgundeginum og sjá hvað gerist þá!  

svo er ég að fara í leikhús á morgun og hinn.... "elsku barn" á morgun og "ofviðrið" á fimmtudaginn. held ég sé svo að fara á "lér konungur" og  "gerplu" líka í febrúar.... það er leikhúsátak í skólanum! um að gera líka fyrir minn bekk, erum á leikhúsönninni okkar...

yeyeye yo life is goooood

og það eru þorrablótsmyndir á feisbúkk, svo að benni, ef þú vilt sjá fyndnar myndir af sjálfum þér þá verðuru að finna feisbúkkpasswordið þitt....

adios